W dół i w górę...

Miłego dnia Tobie życzę :)

Metamorphosis

Na wyspie Kos, ogrodem pływającym kiedyś zwaną, cudów moc podziwiać można i ciepłem słońca cieszyć się. Soczyste winogrona zrywać prosto z krzewu, smak słodkiej figi poczuć, zanurzyć się w kolorach i zapachu bugenwilli. A plaże tam zaczarowane są, szum morza, szelest piasku... usiądziesz na chwil kilka, przymkniesz oczy, i tak głęboka noc nastaje. Na niebie ciemnym jak aksamit miliardy gwiazd mrugają, ich śpiew  usłyszeć można w ciszy nocy. W muzykę nieba zasłuchany w błogości trwasz... Niedługo świtać zacznie, na niebie jasność się pojawia, a piasek plaży słońcem złoci się i mieni... ocean złocistego światła na wyciągnięcie dłoni masz.

Orzeźwiający wiatr meltemi owiewa cię, przeciągasz się z uśmiechem, przez morza szum znów słychać śpiew choć inny niż ten z gwiazd. Otwierasz oczy, w zdumieniu je przecierasz i nie wiesz jawa to czy sen. Przed tobą z nieba sfrunął gość, tak czarny i błyszczący jak  niebo pełne gwiazd. To on, wędrowny kos tak śpiewa cudnie o poranku swą pieśń radości i zachwytu. A oczy jego jak paciorki czarne

Spogląda w niebo kos a w jego oczach słońce lśni kolorem  kwiatów i owoców zaczarowanej wyspy.

Dużo słońca Tobie życzę :)

Nim nadejdzie południe

 stopi się lód...

Piernikowy jabłecznik

O poranku obudził mnie cichy szelest. Jeszcze rozespana wyjrzałam przez okno i co zobaczyłam? No tak- oto przyszła Pani Jesień :)

Czarodziejka ta bawi się kolorami, zmienia zieleń we wszystkie odcienie żółci, czerwieni i brązu. A tak pomalowała liście klonów w ogrodzie

Ze spaceru wróciłam z nową torebką. Zajrzyj do środka a znajdziesz tam obok liści  jesienne jabłka. Bo czyż i one nie zmieniają barwy równie pięknie jak klony?

Na torebeczce trawy falują w podmuchach wiatru a biała róża kwitnie wciąż cudnie

... już słońce zachodzi, robi się chłodno. W ten czas jesienny wieczoru wczesnego, ciepła łakniemy. A co  rozgrzeje lepiej, jak nie przyprawy korzenne, przybyłe z krain dalekich słońcem nagrzanych?  Dlatego upiekłam dziś pyszne ciasto z jabłkami i przyprawą piernikową. Autora przepisu nie znam, gdyż jest to przepis z rodzaju tych przekazywanych jak dawne opowieści, ustnie i wędrujący po świecie. 

Pierniczkowy jabłecznik

5 jabłek (mogą być również śliwki lub wiśnie- i co zechcesz tylko)
1 szklanka cukru
1/2 szklanki oleju
2 szklanki mąki
przyprawa do piernika (w oryginale 1 łyżka kakao)
2 jajka
3 łyżki mleka
1 łyżeczka sody

Jabłka obierz i pokrój w kostkę, dodaj cukier i olej. Odstaw na 2 godziny (albo na 5 minut lub na całą noc).

Wsyp mąkę i przyprawę do piernika. Jajka i sodę wymieszaj z mlekiem i wlej do ciasta.

Wszystko razem wymieszaj łyżką i przełóż do foremki wyłożonej pergaminem.

Piecz w temperaturze 180 stopni około 50 minut.

Poczekaj aż wystygnie

... hmm, sama nie wiem, czy Ci to powiedzieć, czy zdradzić mój sekret?... nie poczekałam aż ciasto wystygnie, pachniało tak pięknie i uśmiechało się do mnie rumiane całe- od razu kawałek zjadłam :)

Smacznego :)

PS A jeśli lubisz, tak ja ja, ciasta z jabłkami tutaj znajdziesz przepis na szarlotkę :)

O zachodzie słońca

Być może dni są teraz krótsze, być może jest trochę mniej słońca, to nic nie szkodzi. Uszyłam torebkę, która zatrzyma blask słoneczny na dłużej

 

i przypomni miłe chwile spędzone na jesiennej wędrówce po Górach Sowich, na którą Cię teraz zabiorę. A jeśli się przyjrzysz wzorom na torebeczce, może zobaczysz to co ja... ktoś już na nas czeka, chodźmy gdzie nas zaprowadzi

Gdy wieczór bliski, słońce powoli zbliża się ku ziemi, ciepłem otulając świat. Na torebce w promieniach zachodzącego słońca róża jesienna rozkwita z pąka w kwiat
 

Dobranoc, pora spać :)